Αντίσταση στα Γιάννενα


Δευτέρα, 23 Σεπτεμβρίου 2013

ΑΝΟΙΧΤΟ ΓΡΑΜΜΑ στον ΑΓΩΝΙΣΤΗ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟ

Τάσος Σαπουνάς
Απεργός καθηγητής στην Β’ ΕΛΜΕ Πέλλας
μέλος των Αγωνιστικών Κινήσεων Εκπαιδευτικών
 
 
 Συνάδελφε, συναδέλφισσα,
Έμαθες όπως και εγώ τα μαντάτα... θα πάμε και σ’ αυτά. Αλλά πρέπει εξαρχής να κάνουμε σαφές πρώτα στον εαυτό μας, για μια ακόμη φορά στις τόσες τον τελευταίο καρό, πως δεν περιμέναμε τον δρόμο στρωμένο με ροδοπέταλα. Και πάνω από όλα να σφίξουμε τα δόντια και να ΜΗΝ ΑΦΗΣΟΥΜΕ στους ΡΙΨΑΣΠΙΔΕΣ να καθορίσουν το ΜΕΛΛΟΝ των ΑΓΩΝΩΝ ΜΑΣ. Στις Συνελεύσεις της Τρίτης να μην επιτρέψουμε να μετατραπούν σε μοιρολόι από αυτούς που έχουν έτοιμα τα κόλυβα εδώ και καιρό (γαλαζοπράσινα σε ανοιχτή ή σκούρα ρόζ συσκευασία). Οι Συνελεύσεις της Τρίτης να γίνουν από τη μια ΒΗΜΑ ΚΑΤΑΔΙΚΗΣ των δυνάμεων της ΣΥΝΘΗΚΟΛΟΓΗΣΗΣ με τον αντίπαλο ΚΑΙ από την άλλη ΒΗΜΑ ΑΚΟΜΑ ΠΙΟ ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΗΣ ΑΝΑΛΗΨΗΣ αυτού του ΑΓΩΝΑ από τους ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΟΥΣ ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ και τις ΑΠΕΡΓΙΑΚΕΣ ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ.

Έμαθες όπως και εγώ τα μαντάτα... η Συνέλευση των προέδρων των ΕΛΜΕ, δεν αποφάσισε την 5νθήμερη επαναλαμβανόμενη γιατί –λέει- συγκέντρωσε το 65,9% των ψήφων ενώ απαιτούνταν το ... 66,6% . Έτσι μένοντας στο γράμμα του «νόμου» καταστρατήγησαν τη δημοκρατικά εκφρασμένη και πλειοψηφούσα θέληση του κλάδου γιατί υπολείπονταν ένα 0,7%. Και είχαν τόσο απύθμενο θράσος που από την άλλη δεν είχαν κανένα πρόβλημα στην υιοθέτηση της πρότασης για 48ωρη που στις συνελεύσεις την ψήφισε το 12% !!! ΤΕΤΟΙΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ...

ΌΜΩΣ συνάδελφε, εκτός από αυτό το νέο το πραγματικό ΠΟΛΙΤΙΚΟ ζήτημα είναι για το ΠΩΣ διαμορφώθηκε αυτό το ποσοστό του 65,9%. Ήταν γραφτό να γίνει; ΟΧΙ συνάδελφε, δεν ήταν γραφτό, δεν φταίει το κακό το ριζικό μας.
Βέβαια δεν αναφέρομαι στην ανοιχτά απεργοσπαστική στάση των ΔΑΚΕ και ΠΑΣΚ. Αυτές οι δυνάμεις την δουλειά τους κάνουν: προπαγανδίζουν σαν φερέφωνα που είναι, τις επιταγές της ιμπεριαλιστικής τρόικα και της αντιλαϊκής κυβέρνησης της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ. Ελάχιστοι (και όχι πάντως εγώ ή εσύ) περίμεναν κάτι διαφορετικό από αυτές τις δυνάμεις.

Αναφέρομαι όμως στην καλή μας την επίσημη αριστερά που προσπαθεί να μας πείσει πως ότι προέκυψε ήταν αντικειμενικό, που προκλητικά ξεστομίζει δεξιά και αριστερά πως φταίει «ο κόσμος που δεν τραβάει». Καμώνεται και υποκρίνεται, κάνει πως «ξεχνάει» πως σε αυτό το «αντικειμενικό» έχει βάλει το χεράκι της, πως αυτό το «αντικειμενικό» το συνδιαμορφώνει και η δική της, ανοιχτή ή κρυφή, με ριζοσπαστικές ή με ταξικές κορώνες, ηττοπαθής και συνθηκολόγα στάση της.
Αναφέρομαι κύρια στην υπονομευτική στάση που κρατά απέναντι στην απεργία διαρκείας η ηγεσία του ΠΑΜΕ. Κατηγορώντας τον αγωνιζόμενο κλάδο ότι μπήκε σε έναν τυφλό αγώνα με τις επαναλαμβανόμενες πενθήμερες, ενώ η δική της πρόταση των επαναλαμβανόμενων 48ωρων ήταν με ...ορθάνοιχτα μάτια. Μήπως να προτείνουμε στην ηγεσία του ΠΑΜΕ που έχει κάνει επιστήμη την αποφυγή της αναμέτρησης με το σύστημα να προτείνει στον κλάδο επαναλαμβανόμενες 24ωρες ή μήπως καλύτερα επαναλαμβανόμενες ... 3ωρες στάσεις εργασίας (μη θεωρηθεί και ακραία..). Το ΠΑΜΕ έχει βρει, για να δικαιολογήσει αυτή του τη στάση, την βολική «θεωρία» του ότι δεν είμαστε ακόμη έτοιμοι. Ίσως να είμαστε «έτοιμοι» στις επόμενες δυόμισι χιλιάδες απολύσεις, ποιος ξέρει; «Ξεχνάει» πως οι εργαζόμενοι δεν μπορούν να «ετοιμαστούν» παρά μέσα και από την πάλη. Αυτή η «θεωρία» είναι επί της ουσίας το «φύλλο συκής» μιας δύναμης που δεν θέλει να συγκρουστεί με την βάρβαρη πολιτική του συστήματος και γι' αυτό μεταθέτει συνεχώς την ανάγκη αυτή σε ένα απροσδιόριστο μέλλον στο οποίο θα φτάσουμε ... με αερογέφυρα. Γι' αυτό και σήμερα περιμένει στη γωνία για να αντλήσει ποσοστά και ψήφους από την ήττα του αγώνα μας.

Αναφέρομαι όμως και στην στάση των ΣΥΝΕΚ, που δεν ήταν ο κανόνας αλλά σε τόσες περιπτώσεις που σε τέτοιες κρίσιμες στιγμές καθορίζουν την πορεία της πάλης. Περιπτώσεις που «απλά» εκδηλώνουν το γεγονός πως η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ σύρθηκε σ’ αυτόν τον αγώνα χωρίς να τον θέλει και να τον πιστεύει. Και που στην «καλύτερη» εκδοχή ποντάρει στην λογική του «κυβερνητισμού με κινηματική στήριξη». Να δύο από αυτές τις περιπτώσεις που χωρίς και πολύ ψάξιμο έμαθα.
α) Στην ΕΛΜΕ Πιερίας το κοινό σχήμα ΣΥΝΕΚ-Παρεμβάσεων-Ανένταχτων στήριξε την ΑΝΑΣΤΟΛΗ της απεργίας.
β) Το σχήμα των ΣΥΝΕΚ στην ΕΛΜΕ Ιωαννίνων πρότεινε μια 24ωρη την Δευτέρα... Στον ίδιο καμβά – αλλά πιο καλλυμένα - στην Β’ ΕΛΜΕ Πέλλας- στην οποία ανήκω- η πρόταση για πενθήμερες στηρίχθηκε με τόσα «μεν αλλά», ο ένας εκπρόσωπος της ΑΣΚ στο Δ.Σ. βγήκε σπέρνοντας (σε σύμπνοια με ΔΑΚΕ, ΠΑΣΚ) τόση απογοήτευση, που ουσιαστικά υπονόμευσε –ευτυχώς χωρίς επιτυχία- την απεργία διαρκείας.

Συνάδελφε και συναδέλφισσα
για να μην σε κουράσω άλλο, και πριν κλείσω αυτό το γράμμα θα ήθελα να σου πω δύο ακόμα λόγια.
Το σύστημα, η κυβέρνηση, και άλλοι «πρόθυμοι» θέλουν να μας πείσουν, εσάς και εμένα και όλους τους εργαζόμενους, πως «είμαστε μικροί, πολύ μικροί για να αλλάξουμε αυτό το σκηνικό»...
ΔΕΝ πρέπει να τους περάσει συνάδελφε και συναδέλφισσα.
Και τις τρεις μέρες να είμαστε απεργοί.
Αύριο το πρωί με τις απεργιακές μας επιτροπές να είμαστε έξω από τα σχολεία.
Να μιλήσουμε με τους συναδέλφους, να σκορπίσουμε την σκόνη της απογοήτευσης στους τέσσερις ορίζοντες.
Να αναδείξουμε την ΜΟΝΗ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ που εξασφαλίζει το ΔΙΚΑΙΩΜΑ μας στη ΔΟΥΛΕΙΑ, το ΔΙΚΑΙΩΜΑ των παιδιών μας δηλαδή των ΜΑΘΗΤΩΝ μας στη ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΩΡΕΑΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ: τον ΑΓΩΝΑ, την ΑΠΕΡΓΙΑ.
Και την Τρίτη όπως είπαμε: ΠΑΙΡΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΗΣ ΠΑΛΗΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ!
Καλούς αγώνες!!!

22 Σεπτεμβρίου του 2013