Δεν είναι σκοπός του κειμένου αυτού να κάνει μια αποτίμηση της δράσης του συγκεκριμένου δημάρχου και της παράταξής του, ούτε να θέσει τις αντιρρήσεις και τις διαφωνίες γι’ αυτή και τις συνολικές επιλογές του.
Θα σταθούμε σε αυτό που κατά τη γνώμη μας κρύβεται πίσω από την επίθεση που του έκαναν τα συστημικά μέσα, για την ακρίβεια αυτά που στηρίζουν τη κυβέρνηση.
Κατ’ αρχήν κάτι που ήδη το έχουμε υπαινιχθεί. Δεν είναι τυχαίο ότι επί μια βδομάδα το θέμα είναι πρώτη είδηση. Ο Κορτζίδης έχει το προφίλ του αγωνιστή δημάρχου, που παλεύει για τις ελεύθερες παραλίες χωρίς να υπολογίζει το προσωπικό κόστος, που παλεύει για το αεροδρόμιο του Ελληνικού να μη πουληθεί, που τα βάζει με τα μεγάλα συμφέροντα. Ο αριστερός που κοντράρει στο γενικό ξεπούλημα των ελεύθερων χώρων, που επιδιώκει την απόδοσή τους στο λαό. Αυτό είναι το προφίλ του, άσχετα αν συμφωνεί κανείς ή όχι με τις απόψεις του, τις δράσεις του αλλά και για το αν τελικά είναι έτσι.
Το πρώτο κρατούμενο λοιπόν εδώ είναι ότι ένας τέτοιος δήμαρχος, μια τέτοια δημοτική αρχή, παρά τα λόγια και τις διακηρύξεις, φτάνει στο σημείο να νοικιάζει σε ιδιώτη ένα ελεύθερο χώρο του δήμου, προφανώς γιατί δεν μπορεί να τον αξιοποιήσει αλλιώς, για να έχει έσοδα κ.λπ..
Αμέσως αμέσως ακυρώνεται από μόνη της η πρόθεση, η διακήρυξη, περί ελεύθερων χώρων και απόδοσής της στους κατοίκους – τους …«πολίτες». Με μια επιχείρηση εκμετάλλευσης μιας λαϊκής ανάγκης, με αμοιβαίο όφελος. (Το πόσο μικρό ή μεγάλο μικρή σημασία έχει). Από εδώ και πέρα αρχίζουν οι αμφιβολίες. Αν αυτοί που παλεύουν για ελεύθερους χώρους, όταν αναλαμβάνουν ευθύνες εφαρμόζουν αυτά που καταγγέλλουν τότε γιατί να μη βγει το συμπέρασμα ότι όλοι ίδιοι είναι; Γιατί να μη βγει το συμπέρασμα ότι οι αγώνες αυτοί είναι μάταιοι, ότι μονόδρομος είναι η σύμπραξη ιδιωτικού και δημόσιου στη καλύτερη περίπτωση, και τελικά η ανάληψη των ελεύθερων χώρων, μικρών και μεγάλων, από τους ιδιώτες, επίσης μικρούς και μεγάλους, με σκοπό το κέρδος τους και ότι μπορέσουμε να αρπάξουμε και εμείς οι πληβείοι; Συκοφατούνται ναι ή όχι όλοι όσοι παλεύουν γι’ αυτά τα ζητήματα;
Ένα άλλο κρατούμενο προς συζήτηση προκύπτει από εδώ. Η σχέση αριστεράς και δήμων. Ή μάλλον καλύτερα ο ρόλος της αριστεράς μέσα στους δήμους. Και καλά, όταν είναι κανείς απλώς στο δημοτικό συμβούλιο βάζει ζητήματα, έρχεται σε επαφή με τα κινήματα, διεκδικεί. Όταν όμως αναλαμβάνει τη διοίκηση του δήμου; Τότε τι γίνεται;
Κατά πόσο μπορεί μια αριστερή δύναμη, μέσα σε ένα ασφυκτικό πλαίσιο λειτουργίας και απόδοσης ρόλων, να εφαρμόσει αυτά που λέει; Να το πούμε κατά το κοινώς λεγόμενο; Θα φτιάξει σοσιαλιστική, ή έστω φιλολαϊκή, νησίδα;
Θα εφαρμοστούν προγράμματα αριστερής διοίκησης, λαϊκής εξουσίας ή μετάβασης στη …δυαδική εξουσία; Δεν νομίζουμε ότι υπάρχουν τέτοιες αυταπάτες σε κανέναν, άσχετα αν το λέει ανοικτά ή όχι.
Θα προσαρμοστεί σε μια λογική του εφικτού και του λιγότερο κακού και μη ξεφεύγοντας από τις πολιτικές κατευθύνσεις της κεντρικής εξουσίας, θα προχωρήσει σε μικροβελτιώσεις;
Θα κάνει και τίποτα κινητοποιήσεις ή εντυπωσιακές ενέργειες και κατά τα άλλα θα ψάχνει να βρει συμβιβασμούς;
Θα φτιάξει, κατά το «κοινωνικά ιατρεία» …«κοινωνικά πάρκα»;
Ή μήπως θα πει ότι αρνείται να εφαρμόσει τις μνημονιακές πολιτικές, σε όλα τα ζητήματα, θα κοντράρει την κεντρική εξουσία, θα φροντίσει ο λαός του δήμου να βγει στους δρόμους για να πάρει την όποια υπόθεση στα χέρια του, για να αντισταθεί στο απόλυτο ξεπούλημα, διεκδικώντας αυτά που δικαιούται και στο ζήτημα των ελεύθερων χώρων;
Θα στηριχθεί ένας τέτοιος δήμαρχος, ένα τέτοιο δημοτικό συμβούλιο, στη δύναμη των αγώνων ή θα πει ότι ο κόσμος δεν τραβάει; Αλλά και στην υποθετική περίπτωση που υπάρξει ένας τέτοιος δήμος πως θα αντιμετωπίσει τον πόλεμο από την κεντρική εξουσία που μπορεί να φτάσει ακόμη και στην αδυναμία παροχής των όποιων προς το λαό παρεχόμενων υπηρεσιών από αυτόν; Πως θα αντιμετωπίσει μια κατάσταση πλήρους αδυναμίας λειτουργίας του; Θα απευθυνθεί στο λαό και θα του πει βάλε το χέρι στη τσέπη σε μια λογική δήθεν αυτοδιαχείρισης; Άλλο που δε θέλει το σύστημα!
Θα παραιτηθεί, έχοντας καταδείξει ουσιαστικά το μάταιο της διεκδίκησης της πλειοψηφίας, από την αριστερά και τις αγωνιστικές δυνάμεις, σε ένα δήμο;
Και στεκόμαστε μόνο στα ζητήματα των ελεύθερων χώρων. Που να πάμε και στα άλλα. Στα ζητήματα της παιδείας, της υγείας, των εργασιακών σχέσεων, των απολύσεων, της κατάργησης κάθε υπηρεσίας που αφορά κατακτήσεις και δικαιώματα του λαού. Εκεί πια κι αν δυσκολεύουν τα ζητήματα. Θα είχε ένα ενδιαφέρον να υπάρξει ένας απολογισμός των κάθε είδους αριστερών και αγωνιστών (άσχετα πολιτικού χώρου που ανήκουν) δημάρχων, αλλά και δημοτικών συμβούλων της αριστεράς, για το πώς διαχειρίζονται (ή για το πώς αναγκάζονται να τα διαχειρίζονται) όλα τα ζητήματα. Γιατί περί διαχείρισης πρόκειται. Του συστήματος σε τοπική κλίμακα! Ξεχνάμε το κάζο που έπαθε ένας άλλος αριστερός δήμαρχος, κομμουνιστής μάλιστα, στη Νίκαια πριν κάμποσα χρόνια;
Εδώ απλά θέτουμε κάποια ερωτήματα. Δυστυχώς με αφορμή ένα τραγικό συμβάν και όχι τις λαϊκές ανάγκες. Η αριστερά και οι αγωνιστικές δυνάμεις θα πρέπει να ξεκαθαρίσουν για το τι επιδιώκουν μέσα από τη συμμετοχή τους στους δήμους και στα δημοτικά συμβούλια. Θα είναι αυτοί που θα εκπροσωπούν το λαϊκό κίνημα στα δημοτικά συμβούλια, θα πιέζουν για κατακτήσεις και δικαιώματα, θα δίνουν λόγο σε αυτό έχοντας ξεκάθαρο ότι χωρίς τη λαϊκή κινητοποίηση τίποτα δε γίνεται ή θα επιλέγουν, έστω αναγκαστικά, την καλύτερη διαχείριση ώστε να «απαλύνονται» οι επιπτώσεις της πολιτικής του συστήματος δημιουργώντας αυταπάτες του τύπου «αριστερής διακυβέρνησης» έστω τοπικής;
Αν η αριστερά δεν ξεκαθαρίσει, σε μια εποχή που η επίθεση απέναντι σε όλες της πτυχές της ζωής του λαού εντείνεται, για το αν είναι με τη διαχείριση και τη συνδιοίκηση (σε όλα τα επίπεδα που παρεμβαίνει) ή με τους αγώνες τότε θα έχουμε, με κάθε ευκαιρία, την ανάλογη επίθεση από το σύστημα, σωστά χαρακτηρίστηκε πολιτικό λιντσάρισμα, και το φαινόμενο να απολογείται για …απειρία! Μετά από κάμποσες θητείες μάλιστα στη πλάτη της! Να μην τολμά καν να καταγγείλει το κυρίαρχο πλαίσιο λειτουργίας των δήμων, ακόμη και το ότι στο όνομα της διεκόλυνσης της επιχειρηματικότητας ο καθένας μπορεί να στήνει ότι θέλει χωρίς κανένα ιδιαίτερο έλεγχο! Να ψελλίζει δικαιολογίες που σε τίποτα δε διαφέρουν από τις αντίστοιχες άλλων δημάρχων και να κάνει καταγγελίες περί πολιτικοποίησης ενός τραγικού συμβάντος. Ακριβώς όπως κάνουν όλοι οι επίδοξοι συν - διαχειριστές αυτού του συστήματος. Για άλλη μια φορά θα φαίνεται ότι όλοι ίδιοι είναι ή στη καλύτερη περίπτωση αναγκάζονται να συμβιβάζονται σπέρνοντας την απογοήτευση και την ματαιότητα των αγώνων, της αντίστασης και της διεκδίκησης, αφού το σύστημα είναι τόσο ισχυρό που μπορεί να επιβάλει τα πάντα. Τελικά!
πηγη: http://antigeitonies.blogspot.gr/2014/05/blog-post_5.html
