Αντίσταση στα Γιάννενα


Σάββατο 3 Μαΐου 2014

Ο «αγώνας» τους ενάντια στα χημικά πρέπει να γίνει αγώνας μας

Μ. Καπετανάκης, 
μέλος της Πρωτοβουλίας Αντίστασης Χανίων 
(μέλος της Λ.Α. - Α.Α.Σ.)

Θεωρώ αναγκαία μία διευκρίνιση μου για τη στηλίτευση που άσκησα στους επικεφαλείς στον αγώνα ενάντια στα χημικά με το ταξίδι θαλάσσιας αναψυχής που διοργάνωσαν ανοικτά των Σφακίων. Γεγονός που προβλήθηκε σαν κορύφωση του. Είναι κρίμα μία σωστή (σύμφωνα με τη γνώμη μας), στοιχειοθετημένη και εποικοδομητική κριτική (έστω και αιχμηρότατη) να παρεξηγείται . Γιατί χωρίζει το χάος μία ενέργεια που συμβάλει καθοριστικά στη παραπέρα κλιμάκωση μίας προγενέστερης κινηματικής διαδικασίας με απώτερη επιδίωξη την επίτευξη ενός στρατηγικού στόχου, από την υποκατάσταση με συμβολικές, αποπροσανατολιστικές και με λαθεμένο πολιτικό υλικό κινήσεις. Μάχεται όσο η φωτιά με το νερό η άποψη για πράξεις στείρου εντυπωσιασμού με προτάσεις συστηματικών, επίμονων, σφαιρικών και επίμοχθων κινητοποιήσεων για την υλοποίηση ενός ζωτικού και σοβαρότατου σκοπού. Σαφώς και είναι θεμιτό ορισμένες φορές το στοιχείο της θεαματικότητας, αλλά μόνο όταν συντελεί στην αφύπνιση και στο σκίρτημα της κοινωνίας. Αρκεί να μην ερωτοτροπούν όμως τέτοιες πράξεις -σε σημείο μάλιστα οργασμού- με τον εκφυλισμό, την υποκατάσταση, τον τερματισμό της διεκδίκησης και την ακύρωση της ευδόκιμης προοπτικής του.
Συγκεκριμένα τι σχέση έχει ο ορισμός μίας απεργίας των βδελυρών εργατοπατέρων σαν άλλοθι του υποτακτικού τους ρόλου στο κεφάλαιο με μία τέτοια, που αποβλέπει στην καλλιέργεια κλίματος ευνοϊκού για μαζικότερες και περισσότερες; Όπως επίσης τι σχέση έχει η κεντρική διαμαρτυρία των αγροτών στην Αθήνα- υποτίθεται στα πλαίσια κλιμάκωσης της πάλης τους- διακόπτοντας τους αποκλεισμούς των δρόμων δίπλα στην περιοχή τους και ουσιαστικά και κατ` επέκταση την άνευ όρων παράδοση τους στην κυβέρνηση με την επιλογή τέτοιων δράσεων μεν, αλλά που θα δρουν συμπληρωματικά και ενισχυτικά του βασικού αγωνιστικού κορμού δε; Στη μια περίπτωση λοιπόν ο γνώμονας των εμπνευστών τέτοιων μεθοδεύσεων είναι η προδοσία και στην άλλη το ανέβασμα της πορείας των λαϊκών στρωμάτων σε ανώτερο και αποτελεσματικότερο βαθμό.
Λιτά και μεστά εν προκειμένω η απαίτηση για σταμάτημα της εν πλω καταστροφής των χημικών στη θάλασσα μας δεν αποτελεί μια απλή και εύκολη υπόθεση. Σχετίζεται με την ευρύτερη μάχη που πρέπει να δώσει ο λαός μας κατά του κοινωνικού Αρμαγεδδώνα, που εκπορεύεται κυρίως από τα κέντρα εξουσίας που εδρεύουν στις δύο όχθες του Ατλαντικού και δεν γνωρίζει καμία έστω προεκλογικά επιβράδυνση. Οφείλεται στη συντριπτική κηδεμονία της χώρας μας από τις σύγχρονες αυτοκρατορικές δυνάμεις, που ληστεύουν και μακελεύουν λαούς υποχείριων κρατών και δεν έχουν ψήγμα δισταγμού και ενοχής και για τα παράπλευρα περιβαλλοντικά εγκλήματα τους (χημικά π.χ.). Όποιοι παραβλέπουν και αποκρύβουν αυτήν την εξόφθαλμη αλήθεια σε μέγεθος βουνού, προωθούν μια απάτη διαστάσεων Ιμαλάιων. Τα άτομα και οι πολιτικές δυνάμεις που δεν διατυμπανίζουν την κραυγαλέα αιτία για το ρήμαγμα της Ελλάδας και τις συμφορές του λαού μας (μόνο σε εποχές πολέμων συμβαίνει τόση κατρακύληση του βιοτικού επίπεδου) που δεν είναι άλλη από την ιμπεριαλιστική υποδούλωση, σε τελική ανάλυση υπηρετούν ή ανέχονται αυτή τη τάξη πραγμάτων. Όσοι αυτόκλητα και αυθαίρετα ορίζονται σαν εκφραστές των λαϊκών συμφερόντων και δεν θεωρούν πως η ανατροπή των ολέθριων για όλους μας αντιδραστικών σχεδιασμών των Αμερικανοευρωπαίων σατανάδων (φτώχεια, στέρηση γιατρειάς, αμορφωσιά, ανελευθερία, υποτέλεια, χημικά, μνημονιακά μέτρα) απαιτεί ένα σκληρό, μακροχρόνιο, συγκροτημένο και μαζικό αντιιμπεριαλιστικό αγώνα, τότε επιτρέπουν τη διαιώνιση του αλυσοδέματος του λαού και την πανηγυρική επιβολή της πολιτικής που σπέρνει δυστυχία. Ποτέ αυτά τα αδίστακτα κτήνη δεν σκιάχτηκαν τις συμβολικές, αποσπασματικές και αναιμικές κινήσεις και την εθνοσωτήρια ψήφο. Αντίθετα το περιεχόμενο αυτού του κυτίου παραπόνων που οι ίδιοι θέσπισαν (δηλαδή την κάλπη) εκ προοιμίου το χλευάζουν. Τρέμουν όμως & είναι ο εφιάλτης στον βαθύπλουτο ύπνο τους τον παλλαϊκό και αλύγιστο ξεσηκωμό.
Άρα, αφού τα χημικά συνθέτουν άλλη μια ίνα στο πελώριο και ασφυκτικό δίκτυ του ιμπεριαλιστικού ζυγού, δεν αρκούν αγωνιστικοί και απατηλοί ψίθυροι. Ιδίως αν τις ψελλίζουν τιμητές (παλιοί και νέοι, φανεροί και μη) της εξάρτησης. Για να υπάρξει αίσια απόδοση της προσπάθειας, χρειάζεται γνήσιος και μεγάλος αγώνας που θα κεντριστεί με τα απαραίτητα αντιιμπεριαλιστικά στοιχεία. Οι Χανιώτες απόδειξαν το φρόνημα τους έμπρακτα για ανατροπή αυτής της επιλογής και όχι μονάχα αυτής. Φτάνει η κλιμάκωση από εδώ και πέρα να είναι σωστή. 
 
πηγή:  http://antigeitonies.blogspot.gr/2014/05/blog-post_7622.html